ผมขอเอาเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต มาเล่าให้ฟังในยามนี้ ใน พ.ศ. นี้กันอีกครั้ง เพื่อเป็นอุทาหรณ์ ให้กับงาน… “Suchada Street Style” ได้คิดกันและหาทางแก้ไขไว้เสียแต่เนิ่นๆ เพราะงานนี้ตามโครงการวิจัยถือว่าสำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว
ความยั่งยืน ความก้าวหน้า ต้องเกิดจากคนในท้องถิ่นเข้มแข็ง เอาจริงเอาจังกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว และประสบความสำเร็จด้วย ให้ดำรงอยู่อย่างมั่นคงถาวร และพัฒนาไปตามยุคตามสมัยให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม
ลองอ่านเรื่องที่เกิดขึ้นที่ถนนมาตุลี บริเวณศรีไกรลาส เมื่อ 8 ปีที่ผ่านมาแล้วกันดูนะครับ…!
คนไทยเราคงเคยได้ยินเรื่องราวของบริษัทผลิตฟิล์มโกดักของเยอรมัน ที่เคยยิ่งใหญ่และได้ล้มละลายไปในปี 2012 (2555)
ในปีเดียวกัน บริษัทผลิตฟิล์มฟูจิของญี่ปุ่น กลับมีมูลค่าสูงถึง 1หมื่น2พันล้านดอลลาร์
อะไรคือความแตกต่างระหว่างสองบริษัท
โกดัก คิดค้นกล้องดิจิตอลได้ แต่ไม่กล้าผลิต ในขณะที่ฟูจิรู้ตัวว่าถ้าฝืนทำฟิล์มต่อก็คงไปไม่รอด แต่ก็ยังคิดว่าความรู้เรื่องแผ่นฟิล์มสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ จึงตั้ง “ฟูจิฟาร์มา”ขึ้น เพื่อเข้าไปเปิดตลาดในอุตสาหกรรมการผลิตยา
จุดสิ้นสุดของฟิล์มทำให้โกดักตาย แต่ทำให้ฟูจิเกิดใหม่ ความต่างของสองบริษัทนี้ คือความกล้าที่จะเปลี่ยนแปลง
คนกล้าก็จะเป็นผู้ชนะเสมอ
เมื่อวันเสาร์ที่ 12 พ.ค. ของปี 2561 ผมไปเดินดูตลาดคนเดินที่ริมถนนหน้าเขื่อนแม่น้ำเจ้าพระยา พอเดินไปถึงที่ตรอกศรีไกรลาส ถนนมาตุลี เขามีจัดตลาดนัดผลิตภัณฑ์เกษตรปลอดสารพิษ จัดโดยสำนักงานเกษตรจังหวัดนครสวรรค์
สอบถามได้ความว่า จัดครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 เพราะได้จัดมาเมื่อวันศุกร์ เสาร์ที่ 4 -5 พ.ค.มาแล้ว ครั้งหนึ่ง
บังเอิญผมได้พบกับเจ้าหน้าที่ผู้ที่ต้องรับผิดชอบจัดงานนี้ ก็ชื่นชมการทำงานของเขาที่ทั้งเสียสละเวลามาคุมการจัดงาน สอบถามว่าขายดีไหม เขาบอกว่าดี ขายดีกว่าไปขอพื้นที่ขายในห้าง
แต่…พอถามว่าจะจัดอย่างนี้ตลอดไปไหม ?
คำตอบที่ได้…จัดวันเสาร์ที่ 12 พ.ค. นี้ เป็นการจัดครั้งสุดท้าย เพราะหมดงบที่หลวงสนับสนุน
ผมถามเจ้าหน้าที่ว่า…แล้วเกษตรกรที่เขามาร่วมกันจัดเขาทำกันต่อเองไม่ได้เหรอ ใครเป็นผู้นำกลุ่มนี้ ไม่คิดทำให้ยั่งยืนเองหรอกหรือ
เจ้าหน้าที่ตอบว่า…เขาคงไม่ทำ เพราะไม่มีใครกล้า “นำ” เนื่องจากต้องไปขอใช้ถนนกับเทศบาล เต็นท์ก็ไม่มี !
ผมก็สวนคำถามทันทีว่า เต็นท์ที่กางอยู่เอามาใช้ไม่ได้หรือ ?
คำตอบ…เต็นท์เป็นของหลวง เอามาใช้ไม่ได้ !
แล้วชาวเกษตรกรลงทุนเองไม่ได้หรือ ?
ไม่มีคำตอบ
ผมถึงกล้าพยากรณ์ว่า…อะไรๆที่ลงท้ายด้วยคำว่า… “ประชารัฐ” หมดรัฐบาลนี้ก็เป็นอันสิ้นสุด
เพราะ…เราไม่มีผู้กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง
เมื่อไม่มีผู้กล้า เราก็ไม่ชนะ ไม่ยั่งยืน เช่นเดียวกับฟิล์ม…โกดัก
แล้วเราจะเข้มแข็ง เราจะพ้นขีดความยากจนไปได้อย่างไร?
ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าที่อำเภอชุมแสง เกษตรกรที่นั่นทำไมถึง “ถอดหัวรถไถ” ออกมาจำนำจนเป็นข่าวดังไปทั้งประเทศ
สวัสดี คนไทย
ทั้งหมดที่เล่ามาเป็นเรื่องในอดีต ที่เอามาเป็นอุทาหรณ์ ในปัจจุบัน และผมก็อยากเห็น “สุชาดา Street Style” มีความยั่งยืน อยู่คู่บ้าน คู่เมือง มีพัฒนาการไปตามยุค ตามสมัย ไปนานๆ
……………………………………………………
