ที่นี่…สถานีเจ้าพระยา

• ตอน บ้านร้อน….ต้องทำอย่างไรให้บ้านเย็น

ผมเคยเข้าไปนั่งรับประทานอาหารตามสั่งในร้านเพิงสังกะสีใกล้ๆห้างขายส่ง สินค้าขนาดมโหฬารด้านซ้ายมือจาก 3 แยกป้อมไฟจราจรวัดจอมคีรีนาคพรต

ขณะที่กำลังสำราญบานใจกับข้าวผัดกะเพราไข่ดาวยางมะตูมเป็นเวลาบ่าย 2 หรือบ่าย 3 โมงผมก็ลืมบันทึกวันเวลาแน่นอนเอาไว้อ้างอิง  จำได้แต่ว่าเป็นเดือนเมษายน 2568

หลังคาสังกะสีที่รับแดดเต็มเหนี่ยวแผ่รังสีความร้อนลงสู่ผู้นั่งในร้านซึ่งมีทั้งลูกค้า พ่อค้า แม่ค้า ลูกสะใภ้ผู้ทำหน้าที่แม่ครัว (ต้มผัดแกงทอดแสนอร่อย) โดยไม่แบ่งแยกชนชั้น  รวมไปถึงลูกน้อยหอยสังข์ของแม่ครัวที่นอนดูดนมขวดอยู่ในเปลข้างๆ ที่ทำงาน ของแม่ที่มีอาการหน้าแดง ตาปลิ้น ลิ้นห้อย เพราะความร้อนระดับน้องๆไฟนรกจาก หลังคาเพิงหมาแหงนที่เป็นสังกะสี

ผมกัดฟันถามคุณลุงคุณป้าเจ้าของร้านว่าปรารถนาให้อากาศร้อนในร้านเย็นลง กว่านี้จะดีกว่ามั้ย?  เพื่อลูกค้าจะได้ไม่ต้อง ตาปลิ้น ลิ้นห้อย เหมือนกุมารี ลูกน้อยหอยสังข์ที่กำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ในเปล

ทั้งคุณลุง คุณป้า คุณลูกสะใภ้ ส่งเสียงประสานกันว่า “ดีกว่าแน่นอน!…..ไม่น่า ถาม.(โง่ๆ) ” เพียงแต่ว่าคำว่า “โง่ๆ” ถูกกลืนหายไปในลำคอที่โตตันสั้นกลม

ผมถามต่อไปในฐานะลูกคุณช่างถามว่า…. “และปรารถนาจะทำประการใดให้ อากาศในร้านเย็นลง” คุณลุงตอบว่า “ถ้ารู้…. อากาศในร้านก็คงไม่ร้อน!” พูดจบคุณลุงกับคุณป้าเริ่มมีอาการตาขวางๆ  ผมจึงต้องรีบปิดการขายความคิดโดยด่วน! ก่อนที่จะ ถูกคุณลุง คุณป้า และคุณลูกสะใภ้ ทำร้ายร่างกายโดยไม่จำเป็น

ทำฝ้าเพดานเพื่อเป็นฉนวนป้องกันการแผ่รังสีความร้อนจากใต้หลังคาสังกะสี ลงมาหาคุณลุง คุณป้าและบรรดาคุณลูกค้าที่บากหน้าเข้ามาอุดหนุนอาหารตามสั่ง  ซึ่ง เหน็ดเหนื่อยกับการ“ตามสั่ง”อยู่พอแรงแล้ว   ยังจะต้องมาประสบพบเจอกับความร้อนชนิดตับแล่บ! ตลอดการกำจัดข้าวผัดในจานเข้าสู่กระเพาะอาหารของแต่ละคน

คุณลุง คุณป้าย้อนถามว่า “แล้วต้องทำอย่างไร?”

“แผ่นฝ้าราคาแพงจะตายชัก! แล้วจะทำฝ้า(เพดาน)ในร้านอาหารเพิงหมาแหงนบรรดาลูกค้าอาจจะสงสัยว่าเจ้าของร้านบ้า!  พาลจะไม่มาอุดหนุนกันต่อไป ต้องเสียเงิน ซื้อแผ่นฝ้ามหาศาล  แล้วยังต้องเสียลูกค้า เสียรายได้ สงสัยว่า“ชายชราหัวล้าน”ผู้แนะนำกรรมประการนี้มีเจตนาแอบแฝงประการใด?”

“หรือรับงานร้านอาหารฝั่งตรงข้ามมากำจัดร้านของเราออกไปจากวงจรธุรกิจ    เงินล้านอาหารตามสั่ง”

ผมเกือบเอาชีวิตไม่รอดกว่าจะอธิบายและอภิปรายปาฐกถาธรรมให้ทั้งคุณลุง คุณป้าและคุณลูกสะใภ้คืนสู่ความสงบและกลับสู่อาการปกติ!

ต่อไปนี้คือเคล็ดไม่ลับในการดลบันดาลให้ภูมิอากาศในร้านอาหารเพิงหมาแหงน มุงสังกะสีทั่วราชอาณาจักร  รอดพ้นจากสภาพอากาศแปรปรวน ถึงร้อน! ร้อนอบอ้าว และร้อนตับแตก  ได้ก้าวเข้าสู่สภาวะอากาศเย็นจนถึงระดับเย็นสบายหายเหนียวตัว

     ประการที่ 1 เสาะหาป้ายผ้าใบอิงค์เจ็ทของผู้สมัครรับเลือกตั้งทุกระดับ ซึ่งจะมีตลอดทั้งปี หรือป้ายโฆษณาฝังลูกนิมิต ปิดทองพระ บูชาไอ้ไข่ คารวะไอ้จุก แกละ โก๊ะ เปีย หรือส้มฉุน หรือลังกระดาษทุกขนาดความกว้างยาวและความหนาเน้นกล่องใส่ ตู้เย็น ตู้เอกสาร โทรทัศน์ฯลฯ เพราะเป็นแผ่นกว้างใหญ่ไพศาล หรือฝาลังโฟมใบโตๆ แผ่นโตๆ เหมาะกับการทำฝ้าใต้หลังคาเพิงหมาแหงน

ประการที่ 2  ต้องเสาะหาไม้รวก ซึ่งหายาก เพราะราคาแพงหรือหาแขนงไผ่ตามกอไผ่ที่อยู่ไกลตาเจ้าของสวน  เพื่อใช้เป็นอุปกรณ์ ขัดแตะ ขัดขวางผ้าใบหรือแผ่นกล่องกระดาษ ลังกระดาษหรือฝาลังโฟม มิให้บังอาจร่วงหล่นลงมาในกรณีที่กำลังดำรงตำแหน่งเป็นฝ้าอยู่ใต้หลังคาสังกะสี

      ประการที่ 3  เชือกปอญี่ปุ่น หรือเชือกฟางพลาสติก หรือลวดเส้นเล็กๆ หรือเชือกว่าวที่สามารถยักยอกมาจากอุปกรณ์เล่นว่าวของคุณลุง คุณพ่อ คุณลูกชายหรือคุณ หลานชายทั้งในบ้านเราและบ้านใกล้เรือนเคียง

          ประการที่ 4  นำผ้าใบอิงค์เจ็ทหรือกระดาษลังหรือแผ่นฝาลังโฟมขึ้นไปแปะและ ปิดเอาไว้ใต้แผ่นสังกะสีทุกแผ่นของหลังคาร้าน  หากแปะหรือปิดไม่ติด ไม่อยู่ก็ต้องใช้ไม้ลวดหรือแขนงไผ่ขัดหรือขวางเอาไว้ใต้ผืนผ้าใบหรือกระดาษลัง  โดยมีเชือกฟาง ลวด หรือเชือกว่าว เป็นอุปกรณ์ผูกพันกระสันรัด  ให้แผ่นโฟม ฝาลังโฟม ไม้รวก ไม้ไผ่กลายเป็นตะรางที่เป็นตารางรองรับและร้อยรัดให้ผืนผ้าใบ แผ่นโฟม ฝาลังโฟมหรือแผ่นลังกระดาษที่เป็นฉนวนป้องกันความร้อน ราคาถูกกว่าแผ่นฝ้าที่ทำจากปูนยิปซัมหรือปูนปลาสเตอร์คุณภาพแสนต่ำแต่ราคาแสนจะสูง

แนบอยู่ใต้แผ่นสังกะสีโดยไม่ให้มีช่องว่างระหว่างผืนผ้าใบ แผ่นโฟมหรือแผ่นลังกระดาษเพื่อไม่ให้ความร้อนเล็ดลอดจากใต้หลังคาสังกะสี  ผ่านผ้าใบ แผ่นโฟม ฝาลังกล่องกระดาษ ลงมาทำลายความสุขของลูกค้าในร้านที่กำลังนั่งรับประทานสรรพาหารใต้หลังคาวิมานเพิงหมาแหงน  แม้แต่ละอองไอหรืออณูใดเพียงละอองเดียว

เนิ่นนานจนผมเกือบลืมเลือนแต่ไม่เกินเดือนเมษายนปีเดียวกัน ผมมีโอกาสจะต้อง เข้าไปรับประทานอาหาร(ติด)ตามสั่งในเพิงหมาแหงนที่แสนร้อนร้านเดิม บรรดาเจ้าของร้านทักทายด้วยไมตรี หลังคามีแผ่นลังกระดาษผืนผ้าใบ แผ่นฝาลังโฟมแผ่นโตๆถูกขัดแตะติดตรึงไว้ใต้แผ่นแผงสังกะสีหลังคาเพิงหมาแหงนโดยไม่เว้นช่องว่างให้มองเห็นหลังคาสังกะสี ไม่เปิดโอกาสให้ละอองไอร้อนเล็ดลอดลงมาได้แม้แต่เมล็ดเดียว

อากาศยามบ่ายในร้านเพิงหมาแหงนเย็นสบายหายเหนียวตัว

คุณลุง คุณป้า พากันบ่นว่าลูกค้าเข้าร้านสั่งอาหารรับประทานกันมากมาย กว่าเดิมหลายเท่าตัว แต่เสียอย่างเดียว!….

ขายเครื่องดื่มเย็นๆกับน้ำแข็งได้น้อยกว่าเดิมหลายเท่าตัว….ฮา!