สถานการณ์อุทกภัยเมืองไทยในรอบเดือนกันยายน 2569 ก่อให้เกิดกระแสการเอาตัวรอดจากความทุกข์ยากแสนสาหัสด้วยมาตรการป้องกันน้ำท่วมอาคารบ้านเรือนร้อยแปดพันประการ
ล้วนแต่เป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการตำน้ำพริกละลายแม่น้ำทั้งสิ้น
เริ่มด้วยกลวิธีง่ายๆโดยใช้ “กระสอบทราย” ซ้อนทับเป็นกำแพง 2-3 ชั้น 2 แถว ในกรณีป้องกันน้ำจากถนนเอ่อท้นเข้าท่วมลานบ้าน ชั้นล่างของบ้าน หรือกระสอบทราย 3-5 แถว ถมสูงซ้อนกัน 9-12 ชั้น ในกรณีป้องกันน้ำจากลำคลองหรือแม่น้ำ ซึ่งมีปริมาณน้ำมากและแรงดันน้ำสูง ต้องใช้กำแพงกระสอบทรายที่หนาหนักและมีระดับสูง
แต่กำแพงกระสอบทรายป้องกันน้ำท่วมก็ไม่ใช่กำแพงป้องกันน้ำที่แข็งแรงมั่นคง เพราะเพียงมีผู้ไม่ปรารถนาดีและประสงค์ร้ายตั้งใจรื้อหรือทลายกำแพงกระสอบทราย ความพินาศวอดวายจากกระแสอุทกภัยก็จะโถมเข้าถล่มพื้นที่หลังกำแพงกระสอบทรายป้องกันน้ำท่วมนั้นในพริบตา
ดังที่เคยได้ยินได้ฟังได้เห็นกันเสมอมา
ในกรณีที่เป็นผู้มีฐานะก็จะซื้อวัสดุที่สามารถนำมาทำเป็นแผงกั้นน้ำท่วมซึ่งส่วนใหญ่ความสูงก็อยู่ในระดับ 1 เมตรไม่ถึง 2 เมตร เพราะถ้าระดับน้ำสูงพ้นแผงกั้นน้ำท่วมสำเร็จรูป ก็จะมีมาตรการสูบน้ำออกจากพื้นที่ป้องกันน้ำท่วมด้วยฐานะของเจ้าของบ้านที่มีเงินทองซื้อเครื่องสูบน้ำ ซึ่งผู้ที่ด้อยฐานะไม่สามารถจะทำได้ง่ายๆ และหาชมได้ยากในสังคมไทยในช่วงอุทกภัย
เป็นการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมบ้านแบบ วัวหายล้อมคอก ตลอดมาและเป็นเช่นนี้ตลอดมาเป็นเวลาหลาย 10 ปี โดยไม่เคยมีหน่วยงานราชการหรือองค์กรใดๆ สนใจแนะนำให้ประชาชนหรือสังคมแก้ไขเรื่องหลบหลีกสถานการณ์อุทกภัยด้วยการ สร้างอาคารบ้านเรือนใต้ถุนสูง ใต้ถุนโล่ง แบบเรือนไทยภาคกลาง เรือนเสาสูง หรือเรือนขายาวตามสำนวนคนยุคใหม่ ที่ทำให้หลับตามองเห็นภาพได้อย่างชัดเจน
เป็นการเสียค่าใช้จ่ายในการทำคานคอดิน หล่อเสาสูงเพื่อใช้ทำเสาเรือน หรือเสาอาคารพาณิชย์ อาคารสถานที่ราชการ กุฏิพระ ศาลาการเปรียญ ฯลฯ ในเบื้องแรก
ซึ่งผู้อยู่อาศัย ชาวบ้าน พ่อค้า ข้าราชการ พระสงฆ์ ฯลฯ จะพ้นภัยจากน้ำท่วม ตลอดกาล
สามารถจะประหยัดงบประมาณซื้อกระสอบทราย หรือแผงกั้นน้ำท่วมตลอดกาลไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับการ ยกของขึ้นที่สูง ไม่ต้องเสียเวลากับการโยกย้ายตู้ โต๊ะ เตียง ตู้เย็น ฯลฯ หนีน้ำขึ้นที่สูงซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ…. ตลอดไป
บ้านเมืองจึงต้องเปล่าเปลืองงบประมาณเยียวยาความเสียหายภาคประชาชนจากสถานการณ์อุทกภัย จนท้องพระคลังของประเทศชาติแทบจะล่มจมน้ำตามราษฎรที่ทุกครา
บก.
